İsa aleyhisselam Muhammed aleyhisselamı ‘tesellici’ diye tanımlamıştı. Dr. Mavi’nin ihtiyaç duyduğu, bu teselliciydi belki de. Sessizce, birşeyler anlatmadan, sözlere dökülmeden, bir bakışla, tebessümle teselliciyle bir ilişki kurulabilirdi belki. Dr. Mavi’yi bile Dr. Mavi’den daha çok düşünen, onunla ilgilenen, ona sonsuz bir hayatın varlığını müjdeleyen, nesnelerle nasıl ilişki kurulacağını öğreten, nesneleri anlamını öğreten, gece kalkıp insanlar için dua eden, insanları önemseyen, ilgi gösteren, tenkit etmeyen, anlayan, şefkatli, yargılamayan, insanların sözünü kesmeyen, dinleyen, az konuşan, tebessüm eden ‘Tesellici’ değil miydi?
Artık insanlar birbirine değil telefonlarına bakıyorlar. İnternet bizleri uzaklardakilere yakın ederken, yanı başımızdakilerden de uzaklaştırmaya başladı. İlişkiler Facebook'ta kurulur, WhatsApp'ta sürdürülür, "arkadaşlık listesinden silerek" de bitirilir oldu. Oysa aşkın ve ayrılığın acısı her çağda can yakıyor. Teknoloji değişse de insan yüreği aynı kalıyor...