Peygamberler, padişahlar, krallar, hepsi zamanı geldiğinde teslim etti ruhlarını. Kimi bir kılıçla. kimi bir okla, kimi bir darbeyle. kimiyse yanlış seçimlerle.En büyük kaybedişler, kazandığını sananlara gelir. En büyük esaretler, özgür olduğunu sananı bulur. En büyük intikamlar insanı defalarca vurur. En uzun yollar, gidicek yeri olmayanlarındır. Kaybolduğunuz bir zifiri karanlıkta, apaçık ordasınız PRENSES... Çektiğiniz tetik sizi vurdu, gözlerinizi aç. Bitti sanılanlar başlayanlardır.! Hayat bir sahneyse molanın tadını çıkar.
Herkes bir şeylerden korkar ama büyük adamlar korkularından kaçmaz. Duvarda gördüğün gölgelerle kalıp savaşmak zorundasın. Camında duyduğun rüzgar sesi sen odanda kalmaya devam edersen senden korkup susucak.
Sonra sessizce ekledi,''Gökyüzünü göremediğin heran kötüdür.'' Başta, insan kendini kafese konulmuş bir kuş gibi hissediyor. Bir yerdesin, oranın içinde hareket etme hakkına sahipsin, kısıtlı bir özgürlüğün var ama oranın dışına adım atmaya hakkın yok. Sanki dünyamı elimden almışlar gibi...