Özü itibarıyla alçakta olan insani zaaflar dur durak bilmez; dün onlara verdiklerini bugün, yarın, daima tekrar isterler; ödünlerle gelişir ve bu ödünlerin kapsamını genişletirler.Güç bağışlayıcıdır, gerçeği kabullenir, adil ve dingindir; oysa zaaflardan kaynaklanan tutkular ACIMASIZDIR...
Bazen ne iyilikten ne de kötülükten etkileniriz; o zaman içimizdeki boşlukta harekete geçen dokunaklı bir org, hiçliğin yararsızlığına karşı isyan eden bir ruhun korkunç çelişkisini andırırcasına, nedensiz yere duygulanır, bir ezgi üretmeden sesler çıkarır, sessizlikte yitip giden vurgular savurur!
Sözcükleri söyleme tarzı bazı kuşların cıvıltısına benziyor, ş harflerini telaffuz edişi t harflerine yaptığı vurgu içindeki despotluğu dışavuruyordu. Böylece, farkına varmadan sözcüklerin anlamlarını enginleştiriyor ve ruhunuzu uçsuz bucaksız bir aleme sürüklüyordu.