"Gidiyorum, ancak henüz dillendirilmemiş bir gerçekle gidiyorsam, o gerçek beni arayıp bulacak ve her bir zerrem sonsuzluğun sessizliğine saçılmış olsa dahi beni bir araya getirecek ve geri gelecegim.
Ne kadar sık Allahın ve sonsuzluğun şarkısını söyleseniz de gerçek şarkıyı duymuyorsunuz. İsterim ki şakıyan kuşları, rüzgar estiğinde dalından kopan yaprakların hışırtısını duyasınız; ama unutmamalısınız ki yapraklar yanlızca dallarından ayrı düştüklerinde söyler şarkılarını.
'' Hayat sessizliğimizde bile şarkısını söyler, rüyalarsa uykumuzda. Darbe aldığımızda ve düştüğümüzde Hayat hala yükselerde, tahtında oturmaya devam eder. Biz zinzirlerimizi sürüklerken o her daim ÖZGÜRDÜR..