Binnur
@Derunname
لا تيأس أبدا /Non potes consequi felicitatem sine dolore
Şu anda okuduğu kitaplar
Sesleri art arda, hızla izliyordu birbirini, arada hiç boşluk bırakmamacasına ama boşluk yine de var. Konuşmakla doldurulmayacak, elle tutulacak kadar somut, yer kaplayan bir boşluk.
Yüzümü bir sonraki güne taşıyorum, bozulmuyor artık, kırışması bitti, tanıyan kimse kalmadı ki bozulsun.
Yazılı ölümle, gerçek ölüm, gündüz gece nöbetini bölüşmüşlerdi.Yüzleri ve kimlikleri belirsizdi.
“Tutunamaz mıydım bir rüyaya?
karanlık bir boşluğa düşüp
Uyanmadan önce biraz
Soluklanamaz mıydım Tanrım”