Doğduğum şehirde, bir kadın ve kızı yaşıyordu; ikisi de uyurgezerdi.
Bİr gece, dünya sessizliğe gömülmüşken, anne ve kızı, uykuda olsalar da, yürürlerken sisler altında ki bir bahçede karşılaştılar.
Anne konuştu ve şöyle dedi; "İşte! İşte benim düşmanım!
Gençliğimi mahveden, hayatını benim hayatımın yıkıntıları üzerine kuran sensin! Seni bir öldürebilsem!"
Kız da konuştu ve şöyle dedi: "Hey gidi iğrenç, bencil ve yaşlı kadın, özgür benliğimle ben arasına giren, hayatımı kendi solgun hayatının bir yankısı haline getirmek isteyen sen değil misin! Öldüğünü bir görebilsem!"
O anda bir horoz öttü, iki kadın da uyandılar. Anne, tatlı tatlı, "Sen misin, canım!" dedi kızına. Kızı da cevap verdi incelikle: " Evet, sevgili anneciğim!"
Halil CibranMeczup