Derya kaya

Bu sene için çok fazla şey söylemeye gerek duymuyorum. Omuzlarımdan öpüyorum. Çabama sağlık♡ Mutlu yıllar♤
Öyle İçimden Geldi..
Reklam
"Hepimiz, kocaman bir koronun söylediği şarkıya, sadece ağzını kımıldatarak eşlik eden; ama, kendi sesini çıkarmaktan aciz bir noktadayız.." Andrei Tarkovski
Tolstoy’un “İnsan Ne İle Yaşar” adlı kitabında, çiftçi Pahom’un hazin ve ibretlik öyküsü yer alır. Sıradan kendi halinde bir çiftçi olan Pahom, daha zengin bir hayatın hayalini kurmaktadır. Uzak bir yerlerde, cömert bir reisin karşılıksız toprak verdiğini duyunca, daha çok toprak elde etmek için reise gidip talebini iletir. Gerçekten de Reis herkese istediği kadar toprak veren cömert biridir. Pahom’a “Sabah güneşin doğuşundan batışına kadar yürüyerek yada koşarak ulaştığın bütün yerler senindir fakat güneş batmadan yeniden başladığın yere dönmen lazım.” der. “Seni başladığın yerde görmek istiyorum. Yoksa bütün hakkını kaybedersin.”der. Pahom güneşin doğuşuyla beraber başlar yürümeye. Tarlalar, bağlar, bahçeler geçer. Tam geri dönecekken gördüğü sulak bir arazi dikkatini çeker orayı da almak için koşmaya başlar. Şu bağ, bu bahçe derken bakar ki güneşin batmasına az kalmış. Vakit epey geçmiş. Daha hızlı koşar, koşar, ama artık kesilir takâti. Halsiz adımlarla yürümeye devam ederken, Pahom’un burnundan kanlar damlamaya başlar. Tam başladığı noktaya yaklaşmışken, bir an yığılır yere ve bir daha kalkamaz… Reis olanları izlemektedir. Çok kereler şahit olduğu olay yeniden vuku bulmuştur. Adamlarına bir mezar kazdırır. Pahom’u bu mezara gömerler. Reis Pahom’un mezarının başında durur şöyle der: “Bir insana işte bu kadar toprak yeter!”
Ne olursa olsun ,“ dedi Korkuluk ,”ben kalp değil beyin istemeliyim; çünkü aptal biri kalbi olsa bile onunla ne yapacağını bilemez.” “Ben kalp almalıyım,” diye karşılık verdi Teneke Adam, “çünkü beyin insanı mutlu etmez, oysa mutluluk dünyadaki en güzel şeydir.”
Haydi Abbas
Haydi Abbas, vakit tamam; Akşam diyordun işte oldu akşam.  Kur bakalım çilingir soframızı; Dinsin artık bu kalb ağrısı. Şu ağacın gölgesinde olsun;  Tam kenarında havuzun. Aya haber sal çıksın bu gece; Görünsün şöyle gönlümce.  Bas kırbacı sihirli seccadeye, Göster hükmettiğini mesafeye Ve zamana.  Katıp tozu dumana,  Var git,  Böyle ferman etti Cahit, Al getir ilk sevgiliyi Beşiktaş’tan;  Yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan. CAHİT SITKI TARANCI
Şiir
Reklam