Destan

Uzak Dur
Uzak dur, uzak duran çiçeğin kokusundan Uzak dur başka yöne süzülüp giden sudan Uzak dur; karanlığın başını bekleyen kuş Uzak dur ki, bakarsın tam göğsünde vurulmuş Uzak dur; bir bahar ki, yoluna diken döker Uzak dur; gökkuşağı göğüne perde çeker Uzak dur rahminde küf taşıyan analardan Uzak dur gölgesini görmeyen aynalardan Uzak dur beyazından mahrum bırakan canın Uzak dur sırlarına gülümseyen fincanın Uzak dur güle katran damlatan aşk kirinden Uzak dur ihtirasın kurt kanı şiirinden Çemenzârı inciten her belâdan uzak dur İçindeki bin yüzlü Kerbelâ’dan uzak dur Nurullah Genç
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Küçümseyerek, 'Hangi devirdeyiz efendim!' derler. Sen hangi andaysan, o devirdesin. Mehmet Rasim Mutlu
Hüznün Lalesidir Dünya / İnler Pervane Dönerek
şehzade nûn aşkıyla ağlıyormuş intizâr rebâbın renklerinde uşşâkın isyanı var vuslat inkılabıyla uyandırdı ruhu râst ismin âhımla açar, nigâhımla şarkılar sabâda kâküllenen ocak esrârı yıkar çiçeklenir lâcivert ismin, ummana çıkar çoğalır umman ile letâfet çeşmeleri yeşerince erguvan, onurum kabre sızar tedâiler üzgünse, oyada lâledir kalp üslûp aynada gezer; titrer neyde ıztırap ıtrî nevâda tambur, gül atar üstümüze karargâhında leylak olunca ümmî türâp hüzzâmla kanatlanır ümîdimin elleri lekesiz pervâneler yıkar ihtilâlleri âhımla açar ismin; yanar puslu lâmbalar ebedî ülfetimi kuşanır hayalleri Nurullah Genç
Bir şûh-ı şîvekâra esîr etdi kim beni Ne öldürür cefâsı ne gamdan amân verir