Dal kırıldı, en onulmaz yerinden
Aslında ne çok sevmişti rüzgarı
Lal oldu, kırıldı dal, bir daha yeşermez yaprakları
Rüzgar hoyrat esti, keskin bir bıçak gibi
Ümitlerini kesti, kırdı, incitti dalı
Zemheri soğukların, ayazları bile
Gömememişti dalı kendi içine
Ak karlar yağmıştı da üstüne, kıramamıştı onu
Rüzgar, en sevdiği rüzgar, yaptı yapacağını
Islık gibi hoyrat nefesi ile, kırdı onu, kırdı kanadını kolunu
Artık hüzünler açar, dalın tomurcuklarında
Fasılalı esse de rüzgar, özür dilese de binlerce
Farketse de, dalın onu ne çok sevdiğini
Esmese de , eskisi gibi keskin, eskisi gibi hoyrat
Takati kalmadı dalın, kırıldı bir kere, en hassas yerinden
Anahtar kavramınız, ilk denemede mükemmeli bulmak değil, sürekli iyileştirme (kaizen) yapmak olmalıdır.
Bu konuda mükemmelliyetci Batı felsefesi yerine, "sürekli iyileştirme"ci (Kaizen) Doğu felsefesine yönelmek işe yarayabilir. Kaizen'de "mevcuttan daha iyisini düşün, düşündüğünü hemen yap, yaptığından daha iyisinu düşün" diye giden aşamalar vardır.