Sahibinin ölümünü en son köpeği kabullenir. Homeros 'un Odysseia'sından bildiğimiz gibi, onu en son unutan da odur. Yirmi yıllık yokluğundan sonra, kanıta ihtiyaç duymadan kahramanı anında tanıyan tek varlık Odysseus'un köpeğidir, zayıflayıp güçten düşmüş ama sonuna kadar beklemiş ve sadece kuyruğunu sallayacak gücü kalmıştır - seni bekledim, buradan hiç ayrılmadım, şimdi artık ölebilirim.
Babam o üç yüz kilometrelik yolu cenaze arabasında kat edecekti. Daha önce, Sofya'ya gitmek üzere yola çıktığında, bunun tek yönlü bir seyahat olacağını hissetmiş miydi acaba? Bize birtakım işaretler verilir mi, yoksa tam tersine, cehaletimizle mi korunuruz?