Destan

Hiç kimse yazgısını bir başkasına bu kadar teslim etmemeli…
Reklam
Amacına ulaşmak için her yol mübahtır sandı. Ulaşmak için her yolu mübah kılan bir amaç, zaten artık kendi olamazdı. Belkıya bir çok şey gibi bunu da bilemedi. Bu uğurda herkesi, her şeyi kullanabilirdi. Ama geriye ne kalırdı? Bunu düşünemedi.
Sen şimdiki Camsap olarak her yemini edersin, üstelik beni inandırabilirsin de; ama bir gün ihanet edecek olan şimdiki Camsap değildir ki artık. Gelecekteki Camsap adına nasıl vaatte bulunabilirsin? Onu sen de tanımıyorsun ki…
İyi bir başlangıç değil bu. Bir ihanet sonucu gelmişsin ya buraya; yolun kötülükle belirlenmiştir artık. Çünkü ihanet bir kere başlamaya görsün, kılık değiştirip sürer insan hayatında.
Bundan çok yıllar önce bir kez güvenmiştim ona. Bir kez sınamıştım onu. Daha sonra bedelini çok büyük ödedim bu güvenin. Bu yüzden de bir kez daha ihanete uğramak istemiyorum yâ Camsap. İhaneti bir kez bile tatmış olmak, yüreğim bir yerine onarılmaz kılıyor; derinden, çok derinden kopan bir şey bir daha geri gelmemecesine yitip gidiyor.
Reklam