Sevgili insan
Sana yeryüzünde vasıl olan ilk vasfın ile seslenmek istiyorum .Es ,dost ,arkadaş, anne baba ,evlat olmadan önceki ilk vasfına .
Bugünlerde dünya yorgun hasta .Artık insan yükünü kaldıramıyor. Savaşlar ,açlıklar, doğanın katledilişi ,sorumsuzca yaşam sonucu maviliği soldu .Peki sorunun başlangıcı nerde ?Meyvenin tohumu özde olduğu gibi sevginin özüde çocukluktadır. Dünyayı yönetenler, her şeye hakim olmaya çalışanlar, vurdumduymazlar da bir zaman çocuktular. Yaşanılan acılar şartlar insanların ruhunda derin acılar ile birlikte insanları da sıradan ve süper insan yapıyordu. Sıradan insanlar yerine daha doğrusu özel insanlar demek daha doğru olacaktır. Özel insanlar dünyayı yaşanılacak bir yere getirmeye çalışırken süper insanlar sorumlulukları ile insanlığın sonunu getirmeye çalıştı. Toplum yapısını değiştirmeden modern çağda nasıl savaşılır örneğini sundular .Yine maviliğine kavuşması için iyilikler lazım iyiliğin özüde cocukluktadir .Ey insan ne olursa olsun içindeki çocuğa sarıl ve onu öldürme.