İlayda Sarıçakır
@Devilice
6 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
"Kasaba halkını cahil, uyuşuk insanlar diye küçük görür; daha da kötüsü, hayvan gibi yaşadıklarını söyler, onlardan tiksindiğini belli ederdi."
Reklam
"Onun düşüncesine göre halk, büyük amaçlar taşımadan yaşıyordu; gününü gün etmeye bakan bu insanlar yaşamlarına renk katmak için zorbalığa başvuruyor, anlamsız şeylerle uğraşıp duruyorlardı. Bir de hile hurdayla uğraşanlar vardı ki, bunu hiç sormayın! Alçakların karnı tok, sırtı pekti; namuslu insanlar ise yarı aç dolaşıyorlardı. Bu sorunların çözümü için Gramov kasabada doğruları yazan bir yerel gazete çıkarılmasını, bir tiyatro kurulmasını, ayrıca toplu okuma saatleri düzenlenmesini ve aydın zümrenin birbiriyle kaynaşmasını istiyordu. Başka türlü kimse aklını başına toplayamaz, gerçekleri öğrenip boş korkulardan kurtulamaz, insanlar hakkında değerlendirme yaparken doğru yargılarda bulunamazdı. Ona göre her şey ya bembeyaz ya da kapkaraydı, ara renkler yoktu."
"O ağır ve korkak tavırlı, durgun bakışlı kızlar yaralı ceylanı kovalayan av köpeklerine dönmüşlerdi."
Bu söz bana nedense çok ironik geliyor. Kim bilir belki sizin yaralı ceylan sandığınız kişi de bir av köpeğidir. Günümüzde de bir maskenin arkasına saklanmış onca insan var ki, bu dünyada kalbinin güzelliği karakterine yansıyabilirken, bir kişinin karakteri kalbini yansıtamaz.
"Ders esnasında ellerim çenemin altında kilitli, sör hocalarıma çok ruhani görünmesi gereken bir vaziyette gözlerimi göğe -pancur aralıklarından görünen hakiki gökyüzüne- uydurduğum zaman, onlar bunu bir uslanma başlangıcı sanarak sevinirlerdi. Ben de onları atlatarak bizden gizlemeye çalıştıkları hayatı seyrediyormuşum gibi bir şey, bir atlatma ve intikam zevki duyardım."
Reklam