Yoksa Yoksun
Yapayalnız mısın dünyada,
İtiyor mu seni doğduğun toprak
Köşebaşlarında haramiler mi...
Etmişler mi içine ekmeğinin
Salacaksın köklerini toprağa
Güneşi çınarla selâmlayıp
Fırtınaya meşeyle duracaksın.
Tutunacaksın diş diş
Tutunacaksın pençe pençe
Geçireceksin kılcal damarlarını evrenin
Gül olup açılacaksın damarlarına
seher seher...
Ceviz olup döküleceksin.
Sana bir mi vurdular
Derlenip toparlanıp
Sen iki vuracaksın
Yoksa yoksun, silerler adını karatahtadan
Hasan Hüseyin Korkmazgil
deli güncesi ıı
"...en son 'ocak'..."
1 ocak
ne olur 'sen ol',yine gel..!
2 ocak
farkı görmeden, fark etmeyeceğini kim söyleyebilir!?
3 ocak
insanları, ortak acılarından başka hiçbir şey birbirine o kadar iyi yaklaştıramaz..!
4 ocak
büyüğüm olan küçüklerin dudaklarına uzatıyorum gözlerimi../öpebilirsiniz..
5 ocak
eğer kendimden veriyorsam, veremeyeceğim başka bir yer yoktur!
6 ocak
işimi sevmemin ve sevmememin nedeni aynı:çocuklar!)
7 ocak
yan yana gelen iki nokta(..) üstüste (:) gelmeden duramaz..!ve noktalar arasında, hangi noktanın altta ve ya üstte olmasının hiçbir önemi yoktur!..
8 ocak
ey toprak! canlı halim üstünde yaşıyor,cansız halim altında yaşayacak!! arada bıraktığım için üzgünüm!!!
9 ocak
içinde kıvrandır, dışında değil..!
10 ocak
ölüm, bu hayatın son parçasıdır..!
11 ocak
bütün biriktirdiklerim: 'bu bir ilk!',dediklerim.
12 ocak
dursaydı da inseydim şu dünyadan!
13 ocak
biri olunca başka olursun, başka biri olunca değil!!
Haksızlığa karşı haksızlık yapmak istersin ama bazen haksızlık yaptı diye vazgeçemezsin sevmekten. Senin canını yaktı diye canını yakmak istersin ama sonunda yaktığında o canı asıl haksızlık ona bu kadar üzülmeden edemezsin.
Haksızlığa uğrayan insan bir daha haksızlığa uğramamak için kapar kendini; taa ki bir daha istesede bir şey hissemedeyene dek Haksızlığa uğrayınca bir kere en zoru inanmaktır yine kendine, hakkı yenen insan öfkeli değildir sırf utanır bunlara izin verdiğine.
Haksızlıktan değil utancını kapasın diye karar verir kötü olmaya Başkalarının umutlarına saplar hançerini çünkü korkar kendi umutlanmayaAsıl haksızlık ihanet değildir, ihanetle aydınlığı kapamaktır umutları öldürmektir taa ki hayat kendi nefesine sana ödünç verererk. taa ki bir daha aynaya bakmaya cesaret edenedek.
Şimdi herkes sevdiğinini ona gelmesini bekliyor. Herkes mutluluğu kendi hakkı biliyor. Herkes onca acı karşısında karşılığını istiyor. Peki bu hikayede kim sonunda mutlu olmayı hak ediyor?
Haklı olmak yeterli değildir her zaman. Olur mu? Her şeye rağmen zayıfları ezen kocaman kötülere rağmen küçük mucizeler olur mu hayatta. İyiliklerinden başka hiç bir şey kuşanmamış küçücük savaşçılar hak ettikleri mutlululuğa kavuşacak mı hayatta?
Bu sefer herkes hakettiğini bulsun istiyorsun. Bu sefer içlerinden biri ölsün biri kurtulsun istiyorsun…