Bazen öyle şeyler oluyor ki...nasıl söylesem...insan kapılıp gidiyor...kapılıp gittiğini anlasan bile değişmiyor...olup bitenin bir parçası gibisin..nefes almamak elinde değilse, hani nefes aldığını fark ettiğin zaman bile nasıl onu önleyemiyorsan... Sitare'yle tanışmak da öyle. Onu ne zaman tanıdığımı bile bilemiyorum...oysa çok eski değil, biliyorum. Gene de bir türlü çıkaramıyorum.