Devran sürgüt
@Devransurgut
Yazar hesabım
Devran Sürgüt
1. 
Yalancı Güller
2. 
Ölümün İzinde 1
3. 
Ölümün İzinde 2: Umutsuzluğun Kıyısında
Devran Sürgüt
1. Yalancı Güller
2. Ölümün İzinde 1
3. Ölümün İzinde 2: Umutsuzluğun KıyısındaYazar
İstanbul
Batman
1 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Özgürlüğü vaat edip itaati emreden bir tanrı, aşkı anlatıp korkuyu salan bir despot gibidir.”
(Devran SÜRGÜT)
Reklam
Çekip gidiyorum işte,
Çıplaklığı tenimden soyarcasına,
Tuttuğun ellerimden derimi yüzercesine,
Acıyla, inatla, ve kararlılıkla…
Seni ve sana dair her şeyi,
İçimden söküp atıyorum,
Köklerinden kopan bir ağaç misali, ay ışığında devrilen.
Savrulmaya razı, lakîn köksüz kalmaya mecbur bir ben.
Gözlerin artık bir hatıra bile değil, gönül semtimde.
Sesin, duvarlarıma çarpıp geri dönmeyen bir yankı,
Adın, küflenmiş bir hatıra sandığında unutulmaya mahkûm. El değmemiş yalnızlıkların gölgesinde.
Ve işte, bu sana,
Kuytu kenarlarda unutulmuş,
Meçhul bir adamın,
Son sözleridir…
(DEVRAN SÜRGÜT)
Kitap/Yalancı Güller
(BİR VEDA HAVASI)
İnce bir sitemdir dilimin ucunu yakıp kavuran,
Ateşle mühürlenmiş kelimelerim,
Bir ömrün küllerinden doğan acılarını dizginleyen.
Her biri karanlığın kıyısında, sessiz bir çığlık gibi,
emsalsiz Kaybolmuş rüyaların soğuk kollarında üşüyorum,
Kasvetli gecenin içinde, bir veda türküsü yankılanıyor,
Çözülemeyen bir düğüm gibi sıkıca bağlı,
Zamanın ve yalnızlığın boynuna.
Düş vardiyalarındayım, yalnızlığımın arifesindeyim,
Bir damla gözyaşımda yitmiş umutları topluyorum,
Dilimdeki bütün sözcükleri,çekip gitmek adına,
Bir vedaya sığdırıp, bir tenhada ölesim var.
Tanrı kadar kutsal dostların diyarından
Dilimdeki her harf, her hece,
Bir bıçak gibi kanatırken dudaklarımı,
Gitmek mi zor, kalmak mı daha ağır?
Her adımda bir kez daha kırılırken kalbim,
Geçmişin soğuk gölgesinde tutsağım.
Tanrı kadar yüce, anne kadar kutsal dostların diyarında,
Yalnızlığımdan bir duvar ördüm kendime,
Bir zamanlar parıldayan gözlerimde,
Artık suskunluğun ağırlığı,
Her dost eli, her kardeş omuzu,
Bir hançer gibi saplandı sırtıma,
Kırık bir cam gibi keskin hatıralarla doluyum,
Her şey olması gerektiği gibi değil de
Her şeyi olduğu gibi kabullenmek, insanı
Ruhsal özgürlük kavramına stabilize eder.
Zira bu kavram gerçek özgürlüğün yegane temelidir.
Aynı zamanda bu Kabulleniş, insan ruhunun zincirlerini kırdığı andır.
Zira direnç, yalnızca bağları güçlendirir;
Lakin kabullenmek, ruhun derinliklerinde gerçek özgürlüğü inşa eder.
(Devran SÜRGÜT)
Reklam