Uzun süre sonra Mehpeyker, Dilâşub’un temiz karakterini bozmaktan bütün bütün umudunu kesince, zavallının kendisini bir kere kuyuya, bir kere de pencereden sokağa atmak üzere iken tuttuğundan, telefi hâlinde kinini yatıştıracak bir beden bulamama korkusuyla her türlü hakaret ve eziyete devam ettiği halde namusuyla uğraşmaktan vazgeçmişti.
Halka söylemekten utanacağın bir işi yapmaktan nasıl utanmazsın ? sen herkesten alçak mısın ki yaptığın bir işi ötekinin berikinin bilmesinden utanma lazım gelsin de yalnız senin bilmenden utanma lazım gelmesin.