“Yoksulluk bir çocuk için,hayatlarında gerçek yoksulluğu hiç tatmamış yetişkinlerin düşündükleri gibi değildir.Bir çocuk için yoksulluğun eğlenceli yanları da vardır;sadece sefalet anlamına gelmez.Çocuk,içinde azıp kudurabileceği,yuvarlanıp durabileceği çamurdan memnundur.Hem ellerini yıkamasına da gerek yoktur,zaten niye yıkayacak ki? Yoksulluk sadece yetişkinler için fenadır,hem de çok fena.Hem de her şeyden fena;uyuz ya da kuşpalazı olmaktan bile.”
‘Korkarız,çünkü kibir yüzünden hayatın hediyesini almaya cesaret edemeyiz.Bir insanın kayıtsız şartsız sevilmeyi kabul etmesi büyük cesaret ister.Kahramanlık değilse bile cesaret.Çoğu insan sevgiyi ne almayı ne de vermeyi bilir,çünkü ödlektir,kibirlidir,korkuları vardır.Sevgi verdiği zaman utanır ve diğerine teslim olup sırrı paylaştığı zaman daha da fazla utanır.Bu üzücü sır şudur ki,insanın şefkate ihtiyacı vardır,onsuz yaşayamaz.Bence gerçek bu.’