ayaklarım yalın saçlarım kazınmış ensemde rüzgâr
umutlu şarkılar söylemek isterdim deniz kenarında
-en yakın deniz bile bana çok uzak-
halk ekmek kuyruğuna hücum edilmiyormuş gibi
bebek mamalarına alarm konmamış
çocuklarını komşuya emanet edip intihar etmiyormuş gibi insanlar
ağzımdaki şarkıdan bile utanıyorum oysa.