Devrim Horlu
@DevrimHorlu
Editör
24 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
İrlanda Defteri - Meltem Gürle
Yılın ilk kitabı, birçok insanın övgüyle bahsettiğine şahit olduğum “İrlanda Defteri”ydi. Meltem Gürle, İrlanda edebiyatından mitolojisine, sosyolojik yapısından yaşadığı küçük anlara kadar birçok meseleye değinmiş ve keyifli söyleyişiyle iyi bir kitap armağan etmiş okurlara. Kitap üzerine bir şeyler de yazdım. Yakında bir yerlerde yayımlanır. Umarım bu nitelikte deneme kitaplarının sayısı artar.
Reklam
Bugünü Es Geçmeyen Bir Şiirİnceleme
Özgür Ballı, önceden beri takip ettiğim, kitaplarını, dergilerde yayımlanan şiirlerini okuduğum bir şair. Kendine has bir söyleyiş yakalamış, dünyaya baktığında gördüğünü söylemekten çekilmeyen, dahası baktığı yere yüz ekşitmeyen bir şair. Kaçıncı Tekil kitabını, daha dosya halindeyken okumuştum ama kitap olarak okumanın zevki bambaşka. Hem birey olma bilinci hem toplumsal bir varlık olma hâli kendini açıkça gösteriyor şiirlerde. Öte yandan Özgür Ballı, meselesinin üstünde tepinenlerden, yani meselesi için şiirini aşısız bırakanlardan değil. Dile, söyleyişe, şiir estetiğine gösterdiği özen, en az meselesine gösterdiği özen kadar dikkat çekici.
Deneyen, yapıp bozan, sorular sorduran, hatırlatan, bugünü es geçmeyen bir şiirle karşı karşıyayız. Umuyorum bu son kitabı, onun daha çok okurla buluşmasına vesile olur. Altını çizdiğim bazı yerleri de paylaşayım bu bahaneyle. Yolu açık olsun.
Bana HevesliŞiir
Yiğit Kerim Arslan’ın son şiir kitabı “Bana Hevesli” bir tanımlamalar ve benzetmeler kitabı. Kendini, dünyayı, sevgiliyi ve bir anlamda irtibatta olduğu kişi ya da objeleri tanımlamaya ve bir şeylere benzetmeye hevesli o da. Zaman zaman rahatsız etse de bu ısrar, onun bilinçli bir tercih yaptığını anlıyorsunuz okurken.
Çok genç yaşta yazıp yayımlamaya başlayan bir şair Arslan. Ben dâhil birçok kişi heyecanla takip ediyor sanıyorum şiirlerini. O da olgun bir şiir kurmaya çalışıyor ya da şiir öyle doğuyor onda. Öte yandan bazen daha heyecanlı şeyler de bekliyor insan, hem onun için hem de okur için. Kitapta altı çizilecek birçok dize var, yani dize yaratma konusunda mahir ancak şiir bütünü düşünüldüğünde beni mutlu eden üç şiir oldu. Keşke diğer şiirler de Doğru Şerh, Eşya Sarısı ve Hırkadan İbaret şiirleri gibi olsaydı dedim okurken. Çünkü bunlar gibi, hatta onlardan da ileri şiirler yazabileceğine inandığım bir isim. Zamanla yazacaktır da.
“Bana Hevesli” bu bağlamda baktığımda erken bir kitap ancak kötü bir kitap değil. Yıllardır takip edilmesini tavsiye ettiğim bir şairin bir anlamda geçiş kitabı. Daha güçlü bir yere adım atacağının izlerini görebiliyoruz bu kitapta.
Güzel Zaman: Anlamsızlık SaatiEdebiyat
Işıl Madak’ın öykülerini topladığı, Everest Yayınları tarafından 2023 yılının Eylül ayında yayımlanan “Anlamsızlık Saati” dikkat çeken bir ilk kitap. Yazar, bu ilk kitabında, insanların parçalı, onları tamamlayıp oluşturan ama çoğu zaman farkında olmadıkları iç dünyalarına mercek tutuyor. Ne anlattığından çok nasıl anlatacağına kafa yorduğu belli Madak’ın. Kolay okunsun değil, ifade ettiği gibi anlaşılsın istemiş sanki. Başarılı da olmuş. Parlak fikirlerin kurbanı olmamış bir kitap “Anlamsızlık Saati”. Çoğu zaman ya hikâyeyi ya da dili dayatır yazarlar. Dili dayatana pek itiraz edilmez de hikâyeyi dayatana kızarız. Madak, bu öykülerde ne hikâyeyi ne dili dayatıyor bize. Bilerek, tartarak, neresini parlattığının farkında olarak kurduğu öyküleri kendi söyleyişinden, cümlelerinden mahrum bırakmamış. Tek başına dile sırtını dayasa okuma zevkini bu denli tetikleyemeyebilirdi belki. Buradan tutarsak kıvamı tutturulmuş, sunumu iyi bir akşam yemeği gibi diyebiliriz kitap için.
“Bilinen”, tahmin edilen öyküler de var kitapta. Yani parlamayan yanları da dikkat çekiyor zaman zaman. Zaten yazarın üslup yaratma çabası burada işlevselleşiyor. Bu üslup çalışması bazı tahmin edilebilirlikleri törpülüyor ve görünmez kılıyor.
Belki öykülerin sıralamasıyla ilgili bir iki ufak dokunuş yapılsa daha tatmin edici bir okuma sağlanabilirdi. Ama bu çok da elzem değil.
Özetlemek gerekirse Işıl Madak’ın “Anlamsızlık Saati”ni keyifle okudum. 2024 yılının ikinci kitabıydı. Umuyorum başka öykülerini okumak mümkün olur ilerleyen zamanlarda. Yolu açık olsun.
Naif Süper, Basit Bir İnsanın Hayatını Röntgenlemek
Erlend Loe, Naif Süper romanında yaşamda gedik açıp kendine anlam arayan yirmi beş yaşında bir gencin kısa ve sıradan görünen dönemine davet ediyor okuru. Hayatın, insan için çoğu zaman büyük anlamlarla örülü olmadığını, küçük anların, oyunların, şahit olunan olayların, okuduklarımızın ve seyahat etmenin hayatta kalmak için basit ama işlevli şeyler olabileceğini söylüyor. Roman kahramanının zamanla, ailesiyle, hoşlandığı genç kızla, küçük bir çocukla, tanımadığı ve bir daha görmeyeceği insanlarla, emanet bir köpekle ve en önemlisi çoğu insanın burun kıvıracağı oyuncaklarla ilişki kurup ayakta kalabilmesini, sade ve akıcı bir üslupla aktarıyor bize. Kitabın size büyük cümleler ve olaylar vadetmeyeceğini bilmenizde fayda olabilir. Zaman zaman tebessüm edebileceğiniz ve küçük yaşamlarımızın hiç de fena olmadığını hissetmenizi sağlayabilecek ismi gibi naif bir roman. Romanın ortalarına doğru, yeni bir Çavdar Tarlasında Çocuklar denemesi olarak okumaya devam etme kararı aldım. Bu sefer daha büyük ve naif bir çocuk var karşımızda. İki kitabı birbiriyle kıyaslamak mümkün değil ancak bir ruh ikizliği olduğunu düşündüm. Bunu da olağan karşılıyor ve anlıyorum çünkü Salinger, dünya edebiyatını etkilemiş çok önemli bir yazar. Özet olarak yazarın en iyi kitabı olmadığı aşikâr olsa da acımasız davranmamak gerektiğini düşündüğüm, benim büyük edebi lezzetler almadığım ancak keyifli bir üç gün geçirdiğim bu kitabı okuyanlar, -büyük beklentilere girmez ve basit ve küçük yaşamların hiç de fena olmadığına yönelik bir düşünme pratiği geliştirirlerse- pek pişman olmazlar. Bazen basit insanların hayatlarını röntgenlemek ister, daha doğrusu merak edersiniz ancak bu asla mümkün olmaz, Erlend Loe, Naif Süper romanıyla böyle bir imkân sunuyor okura.