Kendi bireysel benliğinden vazgeçen ve bir robot haline gelen kişi, çevresindeki milyonlarca diğer robotla aynı olur, ve
artık kendini yalnız hissetmez, kaygı duymaz.
Ama ödediği bedel yüksektir; kendi benliğini yitirmiştir.
Yaşamin kendine özgü bir iç dinamizmi vardir; bu büyüme, dile getirilme ve yaşanma eğilimindedir. Bu eğilimin
engellenmesi halinde, yaşama yöneltilen enerji, bir parçalanma süreci geçirdikten sonra, yikiciliğa yöneltilmiş enerjilere dönüşür. yaşam ne kadar gerçekleştirilirse, yikiciliğin gücü o ölçüde azalacaktir. Yikicilik, yaşanmamiş yaşamin sonucudur. Yaşamin bastirilmasini hazirlayan bireysel ve toplumsal koşullar —kişinin kendisine ya da başkalarina karşi—öfkesini besler.
Bütün yetkeci düşüncelerin ortak özelliği, yaşamın, insanın kendi benliğinin dışındaki, çıkarları ve istekleri dışındaki güçler tarafından belirlendiği inancıdır. Olası tek mutluluk, bu güçlere
boyun eğmekle elde edilebilir. İnsanın güçsüzlüğü, mazoşist felsefenin temel özelliğidir.