- "Ama onların da Sopli gibi öleceğini biliyorum. Benim öleceğimi de. Senin öleceğini de."
- " Ve bunu bilmek çok değerli. Çok büyük bir armağan. Ben olma armağanı. Çünkü sadece kaybetmeye razı olduğumuz şey bizimdir... Bizim acımız, hazinemiz ve insanlığımız olan bu benlik, sürekli değil. Değişir; gider,denizdeki bir dalga gibi..."
Ölümden korkuyordum. Ölümden o kadar korkuyordum ki belki ölüyorsunuzdur diye, size bakamıyordum bile. .... hayat sürekli akıp gidiyordu. Fakat her şeyde bu vardı. Ve ben hiçbir şey, hiçbir şey yapmadım; sadece ölümün korkusundan saklanmaya çalıştım.
"Neden kötülüğü sadece insanların yapabileceğini söylediğinizi anladım. Köpekbalıkları bile masum aslında; öldürmek zorunda oldukları için öldürüyorlar. "