İnsanlar en çok mutlu oldukları an vicdansızlaşırdı.
İnsanlar en çok mutsuz oldukları an körleşirlerdi.
İnsanlar çok mutlu olduğu bir anın içindelerdi.
İnsanlar en çok kahkahalarının ve gözyaşlarının arasında bir başkasının sesini işitmek istemezdi, bir başkasının çığlıklarının onları bölmesine izin vermezdi.
"intikam öyle bir duygu ki, bir elimi gökyüzüne doğru kaldırdığımda avuçlarımın içine yıldız tozları doluyor fakat diğer elim ise yeryüzündeki toprakta zehrini ekiyor." Prometheus derin bir nefes daha aldı. "Yıldız tozlarını serbest bırakmayı ben istemedim fakat gökyüzü beni kabul etmedi;ben de yeryüzüne zehrimi ektim."