Beyzanur Terzi
@Diess
Per aspera ad astra
Reklam
Bazen olaylar içimde öyle büyük bir öfke yaratırdı ki önüme çıkan her şeyi kırıp dökmek isterdim. Sonuç olarak bir girdapa kapılırdım. Sürekli aşırı iyi bir ruh hali ile aşırı kötü bir ruh hali arasında gidip gelirdim. İki farklı insan gibiydim.
İnsanlar düşünmeye büyük önem atfederler ama hissetmek de en az onun kadar gerekli. Beni güldüren, ağlatan, korkutan, umutlandıran ve havaya bir zafer yumruğu savurtan kitaplar okumak isterim. Kitapların bana sarılmasını ya da ensemden kavramasını isterim. Hatta karnıma bir yumruk atsa da olur.
Çünkü hissetmek için hayattayız.
Dünya giderek bizleri depresyona daha çok sürüklemek üzere şekilleniyor. Mutluluğun ekonomik bir değeri yok. Elimizdekilerle mutlu olabilseydik, başka neye ihtiyacımız kalırdı ki? Yaşlanmayı geciktiren bir nemlendiriciyi nasıl satarız? Önce birilerini yaşlılıktan korkar hale getirmek gerekir. Siyasi bir partiye nasıl oy verdiririz? Önce göçmenlerle ilgili endişe duymalarını sağlamanız gerekir.
Reklam