Yalnızca davranış kınanabilir ya da övülebilir. Duygular yargılanamaz ve övülemez. Duyguların yargılanması ve hayal gücünün kınanması, hem kişisel özgürlüğe hem de akıl sağlığına zarar verir.
Birçok çocukluk sorusunun ardında içini rahatlatma arzusu yatar. Bu tür sorulara en iyi cevap, ilişkimizin sürekli olacağı konusunda güvence vermektir.
Malesef, çocukları yaramazlık yapan ebeveynler, genellikle bu davranışları tetikleyen rahatsız edici duyguların farkında değildirler. Önce duygular ele alınmalı, daha sonra davranış düzeltilmelidir.
Çocuklar, onları anladığınızı hissettiklerinde, yalnızlıkları ve acıları hafifler. Anlaşıldıklarında, çocukların ebeveynlerine duydukları sevgi derinleşir. Ebeveynin yakınlığı, incinmiş duygulara duygusal bir ilk yardımdır.
Onun hislerini samimi olarak kabul ettiğimizde ve hayal kırıklığını dile getirdiğimizde, çocuk gerçekler karşısında daha dayanıklı olur.