Bugün doğum günün mesela, annenin, babanın veya ne bileyim başka bir aile ferdinin tek bir şey söylemesini istiyorsun; “İyi ki doğdun.” Şu cümle dışında her şeyi duyarken, her hakareti işitirken bir tek şu cümle çıkmıyor o ağızlardan.
Pastaymış, hediyeymiş siktir edip; sadece “iyi ki” ile başlayan bir cümle duymayı istiyorsun. Fakat istediğin olmuyor.
İşte insan böyle günlerde daha çok yalnız hissediyor kendini. Her şeyi hatırlayan ailenin, bu basit tarihi hatırlamaması içine oturuyor.
"𝐃𝐞ğ𝐞𝐫𝐬𝐢𝐳𝐥𝐢𝐤 𝐛𝐮𝐝𝐮𝐫 𝐚𝐫𝐤𝐚𝐝𝐚ş𝐥𝐚𝐫. 𝐆𝐞𝐫𝐢𝐬𝐢 𝐡𝐢𝐤𝐚𝐲𝐞."