Her an her yerde yalnızdı. Ve bunu kendisi, yaptığı seçimlerle çok önce yaratmıştı. Bilinçsiz yalnızlık. Esas vurgunsa bunun bilincine vardığında yaşanıyordu.
İnsan yarının gerçekten neler getirebileceğini düşünmeden yaşıyordu hep. Planlar yapıyor, geleceği şekillendirdiğini sanıyordu ama nihayetinde hepsi boş bir uğraştı. Gelecek, senin önem vermediğin ya da önemsemediğin detayları seçişinde gizliydi. Seni mutlu eden bir yolun sonunda seni asıl neyin beklediğini asla bilemiyordun. Bildiğindeyse iş işten geçmiş oluyordu.