Sonra bir uçurumun kenarında buldum kendimi.. tam arıyorken boşluklarda kalbimi, intihar sirenleri kulaklarımı deldi uçurum beni çekti, ben anıları geçmişi.. çıktım çatı tepesine.. oturdum, saldım aşağı ayaklarımı, rüzgâra bıraktım kendimi.. silkeledim ceketin ciddiyetini.. kuralları tabuları etikleri acıları anıları aşkları ne varsa ittim aşağıya yeni bir ben dedim. Rüzgarın yönünü değiştiremiyorsam yelkenleri rüzgâra göre ayarlayacaksın. Rüzgara emir verdim. Haydi dünya değiş dedim dünya değişmedi ben kendi dünyamı değiştirdim. Herhangi bir yerden veya her yerden başlayabiliriz. Yeterki değişim olsun...