" Mutluluk tekrarlanamaz olduğu için hayli kırılgandır ; mutluluk anları nadirdir , bu anlar dünyanın kumaşındaki altın iplere benzer , onları yakalamak gerekir . "
" Dedikleri gibi, yürümek "kafayı boşaltır". Diğer taraftan yürümek zihni başka bir amaçla doldurur. Fikirler veya doktrinlerle değil, tıka basa cümlelerle, alıntılarla, teorilerle de değil, dünyanın mevcudiyetiyle doldurur.
.....
Bütün gün yürüten insan gece karanlığı çöktüğünde varlığından emin hale gelir. "