Adına ağıtlar yüklenen şair,
Katli vacip sayıldı çok dönemde.
Hep sırtından hançerlendi
DİYARBEKÎR
Aktıkça kan ağladı Diçle püskürdü öfkesini
Karacadağ her gelen kavlince yasalar gece
Karanlığında yinede güller yeşerir ki hiç bir güle benzemez toprakla tohum baş başa kaldığında sesin ağlamaklı ama kâr etmez kaç dine inansan kaç dil konuşsan imana da inkar da hiç biri yetmez..
Kabul biraz da hata benim;
Sevgiden kıraç bir ovayı, dağ sanıp sevmişim.
Sana yaban kalır böyle sevmeler
Bir Berfin çiçeğine hiç ev sahipliği etmemişsin.
Azad Penaber