Tarrou vebanın değişeceğini, kenti değiştirmeyeceğini düşünüyordu ve tabii ki, kentlilerin en güçlü isteği hiçbir şey değişmemiş gibi davranmaktı ve öyle olacaktı; bundan dolayı, bir açıdan hiçbir şey değişmeyecekti ama başka bir açıdan, yeterince istense de hiçbir şey unutulmayacak ve veba en azından yüreklerde bir iz bırakacaktı.