dîlan
@Dilandmr
Bana göre bütün sanatlar politiktir. En önemli politik eylem yaşamaktır. Yücenin deneyimi de politiktir. Şehvetli bir zevk deneyimi de politiktir. Bir sanat eserinin kışkırttığı anti-estetik bir hoşnutsuzluk, uyumsuzluk da politiktir. Utopik bir vizyon dene yimi de. Güzelliğin hüküm sürdüğü bir an da. Baskı ve sömürüye dayalı bir toplumun ortasında olumlu estetik deneyimler sunmanın imkansızlığını aktarmak da. Sanatın toptan ticarileştirilmesini anlatmak da politiktir. Bir meta olarak pazarlanmak, pazarlanmayı arzulamak, pazarlanmayı tasarlamak da politiktir. Sanat tüketimi de en az sanat üretimi kadar, sanat teorisi de en az sanat sosyolojisi kadar politiktir. İster sanatın estetik açısından ayrıcalıklı bir konumu olduğunu düşünelim ister düşünmeyelim, sanat hep sanatın konusu, derdi, süper egosu, alter egosu, ruh eşi, düşmanı, âşığı olmuştur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaprakları az diye seçtiğiniz bitkinin yanı başındaki monokrom perdeyle yok gibi görünen Molteni&C koltuğunuzda otururken, bütün çekmeceleri ihtiyacınız olmayan her şeyden arındırdığınızda, dolaplarınız artık kullanmadığınız hiçbir şeyi saklamıyor olduğunda bile şunu bilmek önemli: Çekmeceleriniz hep olacak... Bilinçaltınız hâlâ açılmayan, ağzına kadar dolu nice çekmeceyle dolu. Tıpkı minimalizmle tam anlamıyla uzlaşamayan Genzken'in heykeliyle tecrübe etmemizi istediği "orada olup biten bir sürü başka görünmeyen şey" gibi.
Obje işe yarar özelliğinden koparıldığında bir sanat eseri haline gelir. Objeye bir isim verildiğinde ve bir sanat galerisinde sergilendiğinde objeye yeni bir fikir veya anlam verilmiş olur.
10/10
Beğendi
·2023 8. kitabı
