İnsan ölümü annesine konduramaz, değil mi? Annenin ölümünde, onarılamaz bir şeyler vardır. Annenin ölümü, yaratıcının ölümü gibi bir şeydir. Bu da dünyanın sonu demek olur.
"Kendini tanı," der Sokrates. Bu sadece yaşadığın "an"daki kendini bilme, tanıma hali değildir. En çok da geçmişin sende biriktirdikleriyle beraber kendini tanımayı da anlatır. Sırf kendi geçmişin değil elbette, içinde doğduğun kültürün, toprakların geçmişidir seni sen yapan. Derinden açılan yaraların çoğu tamda bu nedenle hep geçmişin izlerini taşır.