İnsanları anlamıyorum. Benimle neden konuşuyorlar? Benimle konuşmak için gördükleri neden ne ? Beni neden aralarına alıyorlar? Onlara fayda sağladığım için mi yoksa ayıp olmasın diye mi yapıyorlar bunu? Benimle konuşan neden konuşsun? Bana önem veren neden versin? Benim arkadaşım neden benimle arkadaş olmuş? Geçimsizin biriyim. Nasıl sevebiliyorsunuz beni? Ya bana çok acıyorsunuz ya da bir menfaat meseleniz vardır benimle. Başka türlüsü mümkün değildir.
Tüm bunlara inandıktan sonra yalnızım diye ağlarım. Herkes benden nefret ediyor diye duvarı döverim. O duvar benden az dayak yememiştir. Bunu yaparken kimseye görünmem.
Ama iyi ki bunlara inanmışım ve kendimi alıştırmışım. Şimdi çok acımıyor canım…