Çocuğum olmadığı için eksiklik duyduğumu sanmıştı bazı yakınlarım. Bir arkadaşım, "isterdin herhalde anne olmayı" demişti. "Sara var ya," dedimdi ona. "Ama onu sen doğurmadın ki," diye yanıtlamıştı. Aptal kadın çocuk sevgisinin doğuma bağlı olduğunu sanıyordu. Bir çocuğu evlat gibi sevmek için, bacaklarını açıp, avaz avaz bağırarak onu içinden çıkartmak şart sanki. İnsan var, icabında öz çocuğunu bile sevemiyor... Ya da çocuklarından birisini ölesiye, diğerlerini makul dozlarda seviyor...
Füraya/Ayşe Kulin
*Benim için çok özel bir kitap ve hep öyle kalacak belki yıllar sonra tekrar okurum..🥹