Eğer hayat bir bilgisayar oyunu olsaydı, oyunu tam bu kararın eşiğinde kaydeder, önce bir yolu sonuna kadar yürür, beğenmezsek geri yükleyip diğer yolu denerdik. Ama hayat bize bu lüksü vermiyor, sadece tek bir şerit sunuyor ve arkamıza bakarak, önümüzü yürümek zorunda kalıyoruz.