Eğer hayat bir bilgisayar oyunu olsaydı, oyunu tam bu kararın eşiğinde kaydeder, önce bir yolu sonuna kadar yürür, beğenmezsek geri yükleyip diğer yolu denerdik. Ama hayat bize bu lüksü vermiyor; sadece tek bir şerit sunuyor ve arkamıza bakarak, önümüzü yürümek zorunda kalıyoruz.