İnsan kendini birden Eiffel Kulesi’nden aşağı attığında da bu tür şeyler hissediyor olsa gerek.Kendini havadayken tekrar yakalayabilmeyi ister herhalde
Peki ya öldüğümde ailemin onuru mu hortlatacak beni?Bakın işte,savaşla ilgili şeyler geçip geride kaldığında ailemin neler yapacağını şimdiden görür gibiyim.Her şey unutulup gider..keyifli pazar günleri,geri gelen yazın çimlerinde zil takıp oynar o canım ailem benim,şimdiden görür gibiyim.o sırada ben ,aile babası ,yarın üç kat dibinde içim dışım solucan olmuş, 14 Temmuz milli Bayramı’nda sıçılan 1 kg boktan bile daha iğrenç ,düş kırıklığına uğramış tüm çuvalımla muhteşem biçimde çürüyor olacağım.İnanın bana bu dünya aslında tamamen insanlarla taşak geçmek için yaratılmış kocaman bir kandırmacadır