“Saç kestiler, elleri kana bulanmış
DAIŞ çeteleri
adı insan,
kendi insanlığına düşman yaratıklar.
Bir makas sandılar
kadını yok etmeyi.
Oysa kestikleri
saç değildi yalnızca, utançlarını çoğalttılar.
Çünkü bir kadının onuru
ne zincirle tutulur
ne bıçakla kesilir.
Kürt kadını durdu karşılarında, çıplak bırakılan başıyla ama dimdik.
Onlar karanlıktı,
o ise karanlığı tanıyordu;
yüzyillardir.
Bu insanlık dışı eller bedeni yaralayabilir, ama iradeye dokunamaz.
Her kesik
onların suç kaydı oldu, her suskunluk
bir gün haykıracak delil.
Ve tarih yazdı adlarını-onları insanlıktan silerek.
Kadınları ise
direnişin sayfasına, saçı kesilmiş ama ruhu asla.”