Ben bu içimin yankısı,
Ben bu içimin koruyla, bu narı daha gazla taşıyamam.
Düşecek ellerimden
Dağılıp dökülecek odaları, dayanamam.
Benden sana mevsimlerden anne,
Uykularımdan tüller,
Ömrümden ağrılar sızmıştır.
Bu aşk bende
Bir imkansızlık tasarımı gibi kaldı,
Kaldıramam.
Adı Şubat olan bu şiirde
Kalbim uzun bir nehir gibi ağrıyor.
İnat yumağım çözüldü,
Sol omzumdan siyah atımı,
Sana düştüğüm o eski şubattan çukurumu alıyorum.
Benden kalan boşluğa kırmızı bir araf düşüncesini koy.
Nasıl hatırlanırsa bir yaprakta bir orman,
Bu kes o olsun beni sana hatırlatan.