Dinar ÖZKAN

Dinar ÖZKAN
@Dinar_04
Bulaşıcı olmayan hiç bi güzellik çirkinlik yaymaktan öteye gidemez
Gün doğarken her sabah Bir kız geçer kapımdan Köşeyi dönüp kaybolur Başı önde yorgunca Fabrikada tütün sarar Sanki kendi içer gibi Sararken de hayal kurar Bütün insanlar gibi Bir evi olsun ister Bir de içmeyen kocası Tanrı ne verirse geçinir gider Yeter ki mutlu olsun yuvası Dışarıda bir yağmur başlar Yüreğinde derin sızı Gözlerinden yaşlar akar Ağlar fabrika kızı Oysa yatağında bile Bir gün uyku göremez İhtiyar anası gibi Kadınlığını bilemez
Müzik
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Bir ezgiyim, duy beni, yapayalnız ve hiç duyulmamış olan…”
Alıntı
Ve yalnızlık, bir kitap alıp okumaya başladığında başlar. Bütün dünya kitabın dışında, sen içindesindir…
Alıntı
Ait olduğu yeri bulamamıştı çünkü. Kendini bulduğu her yere uyum sağlamış ama hiç bir yere kök salamamıştı.
Alıntı
Atakan mahir
KALBİMİN DİLİ Düşersem birgün boylu boyunca Ürkmezsen eğer savaş çığlığı cesedime Eğilip üzerime öp beni.. Suya hasret çorak toprak gibi Beşiğe uzanan anne şefkati ile İkona değen inanç eli gibi Toprağa inen yağmur damlası özlemi ile; Yar gibi.. Say ki Roman çocuğuyum Anasının sırtında yamalı bohça gibi Yarısı çıplak gezgin ve sürgün. Elinde çöplükten yeni toplanmış Bir parça ekmek, eli yüzü kir içinde Temizlik bilmez suya sevdalı kalbimde Bir boşluk.. Say ki sömürge çocuğuyum Büyük bir bozkır içinde Çıplak ayaklı ben Biraz buruk, biraz küskün Asi biraz ve yine bir boşluk kalbimde.. Say ki nice nice yalnızlığım Kucaklamaya muhtacım Eğil üzerime ve öp beni.. Gül kokmasada bedenim Kürdistan'ın boş yıkık Yanık kül kokan Çocukların ayak izlerinden uzak köyler gibi, Unutulmuşsam savaş sayfasında Beyaz ipekler içinde değilsemde
Alıntı