Karanlık gecenin çağrısıdır
Kulaklarımı sağır eden ses
Sarıp sarmaladım sahip çıktım acılarıma.
Yokluk labirentinde kayboluyorum artık.
Hevesim kırılmalı çok oldu,
Nelerden vazgeçmedim ki
Hayallerimin katiliyim…
Suçluyum evet en çok ta kendime yaptıklarımdan
Sonra sustum.
Sığdıramadı hüznü şiire
Aylardan Temmuz
Yüreğimde kıştan kalma ayaz
Yorgunum kendi cesedimi taşımaktan
Uzun uzun duruyorum özlemin kapısında
Neyi düşmediğimi kimse bilmiyor
Neyi unutmak istediğimi de