Emrah Altun
@Diogenaus
Düşünüyorum nasıl budandık bahara ulaşmak için.
Şimdi sessiz duruyoruz kıyısında bir düşüncenin
unutmamak için çünkü unutuşun kolay ülkesindeyiz.
instagram.com/altunemo
o yıllar tüyap kitap fuarı taksim’deydi. ben daha 13 yaşındayım. okul çıkışı cebimde harcamayıp sakladığım simit iki simit parası ile fuara gittim. saatlerce gezdim fakat iki simit parasına denk gelecek bir kitap bulamadım. üzgün kapıya doğru yürürken sol yayınları satılan bir tezgahın altına düşmüş, toz içinde bir kitap gözüme çarptı. eğilip kitabı aldım. kapağında “maksim gorki ana” yazıyordu. kafamı kaldırınca pos bıyıklı güleryüzlü birinin bana baktığını gördüm.
“güzel kitaptır. okumanı tavsiye ederim.” dedi. “ama bu çok kalın bir kitap. kesin pahalıdır. param yetmez ki”
saçlarımı okşadı. “ne kadar paran var?” diye sordu. “iki simit parası” dedim.
gülümsedi “bir simit parası yeter dostum” diyerek kitabı bir poşete koydu. ve Ana benim hayatımı değiştiren bir kitap oldu. şimdi yaptıklarım için “ya sen mi kurtaracaksın dünyayı be adam?“ diye soranlara diyorum ki „benim derdim dünyayı kurtarmak değil. ben bir insanın gülümsemesine sebep ne mutlu bana yeter. kurtarıcı değilim sadece insanı seviyorum. bir kitap, bir sıcak dokunuş ya da bir merhaba dünyayı dünyayı değiştirmez belki ama sevgiyi yeşertir yaşatır.
sevgiyle...
t a m e r d u r s u n
Reklam
Doh bişev ez çûme ba Mîran. Hûn dizanin Mîran lawkê mala apê, ji etkê gîştikan re şora dikê.
Me bi Mîran va tengê qala partiyên Tirka yên çepgir kir. Mîran siftê ji etkê wan re şor kir, paşê got:
"Ma tu nizanî ku hemû partiyên wan mîna hev in, heta êvarê bi hev re mîna kûçikên ber mala me diewtin, paşê jî hevdû dialêsin."
Ez şaş mam! Mîran ev tiştan ji ku da dizanîn.
Şorê xwe berdewam kir:
"Sîvê me, lê tu jî tiştekî nizanî, di etkê tennim."
Mîran disa dev jixwe berda. Min nexwast ku ma ji apê e xwe re şora bike, lê ji min re jî şor kir.
Me bi Mîran va gilî xwe bi hev re kirin. Ji min re qala xezalê xwe kir, min jî jê re qala keçikê wa rona kir.
Ji we re jî silavên xwe hene.
Adem ÖZGÜR
Yitik bir aşkın gölgesinde
Senle birlikte nefes aldığımız bir şehri düşlüyorum
Yılgın gözlerine yataklık eden, kekik kokan bir gecede
Umutsuz,kederli birazda gurbet kokan bir türkü ile yollarına düşmek istiyorum.
Geleceğim yollar sana varmasa da umudum hep sen ol istiyorum.
Emrah Altun
Öyle bir gülümse ki
Gülüşün tutuklansın
Bakışın yasaklansın
Dağlar
Dağ olmaktan utansın
Gülersen
Gülersen
Mardin de deyrul zeferan da
Vaftiz olur bütün çocuklar
Fırat dicle sine kavuşur
Şattül arap çöl olur
Gülersen
Ağrı da ishak paşa sarayı nın gölgesinde
Ahmede xani mezarında gülümser
Gülersen
İğdır da meçeli bir kayısı ağacı çiçek açar
Açar bahçesinde gülleri annemin
Gülersen
Erzuruma bahar gelir
Mardin kapı şen olur
Gülersen
Gece siyabend e kavuşur yıkılır nemrut lar
Gülersen
Annemin gözbebeklerinde ülkem de güler
Non fui,fui,non sum,non curo...
"başladığım yere dönüyorum" manasına da geliyor. varlık sorununu doğal seyriyle çözen, irademizin yetersizliğini kabul eden, kafası rahat, huzurlu bir uykunun ninnisi.
nihilist bir yaklaşımdan çok, idraki önemseyen bir cümle bu bana göre . "hatırlamadığımdan, bilmediğimden mes'ul değilim" demek herkesin tercihi olmasa da, varlıktan öncesini ve ölümden sonrasını narkoz etkisiyle yaşanmış bir ameliyata benzetiyor belki de epikür. gözünü açtığında aynı yerde olmayı umursayıp umursamamakla ilgili sadece.