Emrah Altun
@Diogenaus
Düşünüyorum nasıl budandık bahara ulaşmak için.
Şimdi sessiz duruyoruz kıyısında bir düşüncenin
unutmamak için çünkü unutuşun kolay ülkesindeyiz.
instagram.com/altunemo
Okur Yazar
Stockholm
36 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Rodrigo'nun gitar konçertosuŞiir
Akdeniz akşamında sahaf kokuyorken ceplerim. Nefesim aldığım Rodrigo konçertosu renginde iken, belki de çalınmış bir dil'in sözcüklerini kullanan bir garip oğlan, bir yağız delikanlı -Selim Temo-‘nun kelimeleri kullanma ustalığı tadında olan, gülüşlerim. Sonra dilime saplanan bir dizesi “büyüdükçe mi yitiriyoruz saflığımızı” i l e akla gelen “hasat mevsimi” zamanlarım. Aklımın ücrâ köşelerinde yankılanan ses(ler)..
İnsan, bâzen yüreğindeki insanların hasadını yapmalı hem de sere serpe bir buğunun söküğünde. Geriye sadece hüzün kalsa da. Evet, hasat gerekli bir zaman sonra. Boy vermiş sahtelikler, sevgi(li)ler, sevda(lı)lar biçilmeli. Çırılçıplak kalmalı gerekirse. Tutuşmalı. Tutuşturmalı yürekteki saf hasat'ı.. Öyle eski püskü evler, daha kalabalık olmayan masalar, uzaktan belli belirsiz kuş sesleri, mai bir gökyüzü. Ellerimde eski dergiler, plaklar, sahaf kokusu ve Rodrigo konçertosu eşliğinde güzel bir mevsimin cuma-ertesi..
GülümseŞiir
Hadi gülümse bulutlar gitsin
İşçiler iyi çalışsın, gülümse
Yoksa ben nasıl yenilenirim
Belki şehre bir film gelir
Bir güzel orman olur yazılarda
İklim değişir, Akdeniz olur, gülümse.
Sazlarım vardı, ırmaklarım vardı çok
Çakıltaşlarım vardı benim
Ama sen başkasın anlıyor musun
Tut ki karnım acıktı, anneme küstüm
Tüm şehir bana küskün
Bir kedim bile yok anlıyor musun
İklim değişir, Akdeniz olur, gülümse.
Kemal Burkay
Güzel olan sendin,
Geriye kalan herşey suretinden
Bir parça idi.
Herşey güzelliğinin bir taklidiydi.
Emrah Altun
Rıdrigo KonçertosuŞiir
Akdeniz akşamında sahaf kokuyorken ceplerim. Nefesim aldığım Rodrigo konçertosu renginde iken, belki de çalınmış bir dil'in sözcüklerini kullanan bir garip oğlan, bir yağız delikanlı -Selim Temo-‘nun kelimeleri kullanma ustalığı tadında olan, gülüşlerim. Sonra dilime saplanan bir dizesi “büyüdükçe mi yitiriyoruz saflığımızı” i l e akla gelen “hasat mevsimi” zamanlarım. Aklımın ücrâ köşelerinde yankılanan ses(ler)..
İnsan, bâzen yüreğindeki insanların hasadını yapmalı hem de sere serpe bir buğunun söküğünde. Geriye sadece hüzün kalsa da. Evet, hasat gerekli bir zaman sonra. Boy vermiş sahtelikler, sevgi(li)ler, sevda(lı)lar biçilmeli. Çırılçıplak kalmalı gerekirse. Tutuşmalı. Tutuşturmalı yürekteki saf hasat'ı.. Öyle eski püskü evler, daha kalabalık olmayan masalar, uzaktan belli belirsiz kuş sesleri, mai bir gökyüzü. Ellerimde eski dergiler, plaklar, sahaf kokusu ve Rodrigo konçertosu eşliğinde güzel bir mevsimin cuma-ertesi..