Kanaatseverim
Işıkta, karanlıkta…
Her kesikte bir duvar patlıyor
İçimde gezen yollarda.
Konuşkanlığımı, kelimelerimi unutuyorum,
Düşünüyorum, çok sessiz bulunuyorum
Ellerinde süslü aletleri ile gece bekçilerine
Kimliğimi veriyorum bu yüzden..
Sessizlik bozuluyor
Uyandırıyorlar yaşarken.
İçinde bulunduğum şeytansı düşten
Yalnızlıktan, hasretten, yaralardan..
Yaşamsız Volkan içinden çeviriyorum gözümü,
Başka yere, aynı yere, uzağa,
Sana…