Kedime döndüm, her zamanki gibi etrafı kolluyor, oturuyor, yemek yiyordu. Seviyordum kedimi ama neden seviyordum ki onu, onu sevmemi gerektiren şey neydi ?Boğuluyorum, albayım akıl ver ! Yoksa şuracıktan atlamam için birçok neden var, anlamak için çok zamanım yok. Bir cevap aradım bir cevapla tatmin olmam gerekiyordu yoksa kafamı yiyecek ruh hastalıklarından randevu alacaktım son çare.. o da faydasız konuşurlar, uyuştururlar. Anladım ki sevmek zihin yapılarıyla ilgiliydi; eksikler, ihtiyaçlar ama güzel gördüğüm edindiğim ve kendimle birleştirebilmişim şeyleri sevebilirdim. Ama sevmek aynı kalmaz sevgi bile gelişen bir şeydir yaşadıkça…