Sezai Karakoç
@Dirilis571
Şu anda okuduğu kitap
İşi gücü çatışmadan ibaret ve dövüş zevkini tatminden öteye gitmeyen bir devrimcilik bana temelsiz göründüğü kadar, bir ruh bozukluğunun belirtisi gibi görünüyordu
«Keşke» diye yazmıştım arkadaşlarımdan birine,
«aramızdaki mesafe sadece kilometrelerle ölçülebilen cinsten ibaret olsaydı».
Umutlan pohpohlayan bir şiir yazmak benden uzak olsundu, umutsuz bir şiir ise ancak habis ve yıkılmış bir insanın eseri olabilirdi. Benimki, umudun nerede olduğunu düşündüren şiir olsun isterdim.
İnsanların doğru bildikleri yolda sıkıntıya katlanıyor olmaları, rizikoyu göz almaları benim için önemli ve değerli bir şeydi (halen öyledir).
Tanzimattan bu yana yaşadığımız her batılılaşma hamlesinde olduğu gibi ülkede yaşayan insanların büyük çoğunluğuna aklı ermez zavallılar gözüyle bakılıyor, onlara mahcur muamelesi yapılıyordu.