Öğrenmek tuhaf bir olay: ne kadar derinlere gidersem, var olduğunu bilmediğim
şeylerle karşılaşıyorum. Kısa bir süre önce, her şeyi -dünyadaki tüm bilgileri-öğrenebilirim gibi aptalca hisse kapılmıştım. Şimdi ise, sadece onların var olduğunu bilmemeyi ve bir nebzeesini anlayabilmeyi ümit ediyorum.
Bütün dünyayı kendilerine mal ettikleri için, kadınlara sadece, kendilerinin geçemeyecekleri daracık yolları bıraktıkları için, erkeklere isyan edesim geliyor.
Dünyada bir yerim olsun istiyorum. Bir sanatta gelişeyim, kendi hesabıma yaşayayım istiyorum. Çaresizlik elimi kolumu bağlıyor. Aman tanrım, yoksa gerçekten de imkansıza mı oluyorum?