"Bu sonsuzluğun altında değersiz varlıklarız hepimiz. Kâinatla mukayese edildiğinde ne derece aciz bir varlık olduğumu daha on yaşındayken idrak etmiştim. O zamandan beri yaşadıklarım neticesinde hangi görüşlerim değişti? Allah'a peygambere ilk aşkın büyücülüğüne olan inancım sona erdi. Yaz akşamlarında yaseminler artık eskisi gibi güzel kokmuyor. Laleler artık eskisi gibi rengarenk değiller. Sadece kainatın sınırsızlığına dair şaşkınlığım ve beklenmedik tabiat olaylarına ilişkin korkularım baki kaldı. Dünyamızın kâinatta bir toz zerresi olduğu, bizlerinde bu toz zerresinin içinde seçilemeyecek kadar küçük olduğumuz bilgisi hâlâ içimi derin bir umutsuzlukla dolduruyor."