İnstagram hesabımda en son okuduğum kitap ile ilgili Ruhi Mücerret bir video paylaşmıştım. Telefonun ekranına bir bildirim yansıdığında aslında mutluluktan havalara uçtum. Murat Menteş paylaştığım gönderiyi beğenmişti. Bu bir okuyucu için o kadar güzel bir duygu ki. Sizlere anlatamam. Yazarlar tarafından görünür olmak…
Tezer Özlü'den Yeryüzüne Dayanabilmek icin kitabini okumaktaydim. Sayfa 12 de cok daha baslarda su soru ve cevabina denk geldim.
Neden edebiyat? Yeryüzüne dayanabilmek için.
Ben de kendime sordum Neden okuyorum?
Yeryüzüne dayanabilmek için...
Hayatimiz da o kadar çok haraketlilik olay var ki artik insan sığınacak bir liman ya da bir paragraf parçası arıyor. Paragraflar arasında kör köşeler arıyoruz adeta. Şikayetçi miyim? Asla paragraf köşelerinde saklanacak bir cümle bulmak en büyük hobim adeta. Belki bir gün Fransa paragrafında saklanırım belki bir gün Süleymaniye paragraflarında. Eğer beni bulabilirseniz ( ki bu çok zor ) gelin paragraflar arasında sohbet edelim ve soruyu tekrar birbirimize soralim.
Neden okuyorum? Kendime Dayanabilmek için...
Eğer bu kitap yazılmasaydı kesinlikle ben yazardım! Uzun sürenin ardından bu kadar sürükleyici ve absürt bilimkurgu kitabına denk gelmemiştim. Bir sayfasında güldüğüm diğer sayfasında şoka uğratan bir kitap oldu kendisi. Hikayeyi iki karakterden dinliyoruz. 350 sayfanın nasıl akıp gittiğine de öyle tanık oluyoruz. Ruhi Mücerret 100 yaşında bir savaş gazisi ve HALEN yaşamakta, peki Civan saf görünüşlü yakışıklımız. Bu iki zıt karakterin hayatlarının nasıl birleştiğini ve nasıl maceralara atıldığını öğrenmek isterseniz kesinlikle bu kitabı öneriyorum ama aman ha dikkat edin arada uzun süreli reklamlar sizi bekliyor….